Grzegorz Obst

Wyobraźcie sobie Zamość lat 80. Kulturalnie? Pustynia. “Parę kapel chałturniczych” i przekonanie, że prawdziwe życie dzieje się gdzieś indziej – w Warszawie, w Krakowie, tylko nie tu.

A potem przychodzi stan wojenny. I paradoksalnie – właśnie wtedy kilku młodych ludzi postanawia, że dość narzekania. Przypadkowe spotkanie w palarni szkolnej, facet czytający “Jazz Forum” i pomysł, który brzmi kompletnie szalenie: zakładamy klub jazzowy. W Zamościu. W piwnicy. Bez pieniędzy.

Krzesła z różnych miejsc, barek z likwidowanej organizacji młodzieżowej, dyskoteki żeby zebrać na pierwszą gwiazdę.

A najważniejsza lekcja? “Trzeba chcieć. Jak chcesz, to zrobisz. Samo się nie zrobi.”